ROLA BABCI I DZIADKA W KSZTAŁTOWANIU OSOBOWOŚCI DZIECKA

Babcia i dziadek są z wnukami od ich najmłodszych lat. Całe dzieciństwo upływa pod ich czujnym okiem i kochającym sercem. Zaraz po rodzicach są nauczycielami i pierwszymi przyjaciółmi dziecka. Wnuki uwielbiają z nimi przebywać.

Miłość bezgraniczna…

Miłość dziadków do wnuków realizuje się bez najmniejszych barier. Nie jest obarczona obowiązkami, jak w przypadku rodziców. Zadaniem dziadków nie jest bowiem wychowanie, tylko opieka. Dziadkowie mają więcej czasu i cierpliwości, potrafią wielokrotnie opowiadać wnuczkom tę samą bajkę, śpiewać ulubioną kołysankę czy kolejny raz z rzędu bawić się z nimi w tę samą zabawę.

Babcia i dziadek pozwalają na więcej niż rodzice…

Bo wnuki są dla dziadków zawsze najpiękniejsze, najmądrzejsze. To w nich dziadkowie lokują swe największe uczucia. Babcia jest często pierwszą nauczycielką życia. To przy niej mała dziewczynka uczy się gotowania, lepienia pierogów czy smażenia naleśników. Babcia nigdy nie krzyczy, gdy cukier rozsypie się na podłogę, a bluzka zaplami się sokiem. Ma nieskończoną cierpliwość, by odpowiadać na tysiące pytań.
Dla chłopca dziadek jest największym męskim autorytetem. To dlatego, że zna tyle ciekawych historyjek, umie wytłumaczyć, jak coś działa, nigdy nie jest znudzony rozmową i dokładnie, wyczerpująco odpowiada na każde pytanie. Ma czas na wszystko. Trudno się z nim nudzić, choćby przez chwilę. Wspólne spędzanie czasu to dla wnuków radosne dzieciństwo, a dla dziadków możliwość czerpania pozytywnej energii z przebywania z nimi.

Przypomina pani Anetka z grupy Skrzaty