Świąteczny czas

Ucząc nasze pociechy wielkanocnych tradycji ze zdziwieniem dostrzeżemy, ile tkwi w nich uroku. Być może sami powrócimy pamięcią do czasów dzieciństwa, kiedy to wizyta z wielkanocnym koszyczkiem w kościele była wielką, uroczystą wyprawą, na którą czekało się z niecierpliwością już kilka tygodni wcześniej. Zaznajamiając malucha z wielkanocnymi tradycjami dbajmy o to, aby jeśli tylko to możliwe, zapoznawał się z nimi empirycznie. Nie ograniczajmy się jedynie do wizyty w kościele w Niedzielę Palmową, ale wspólnie z dzieckiem przygotujmy ozdobną palemkę. Podstawą niech będą gałązki wierzbowe, zebrane podczas wiosennego spaceru po lesie, które ozdobić można np. suszonymi kwiatkami, kolorowymi wstążkami itp. Wykonanie takiego egzemplarza nie tylko zagwarantuje jego niepowtarzalność, ale będzie też doskonałą okazją do wspólnego spędzenia czasu. W Wielką Sobotę przygotujcie razem świąteczny koszyczek. Koniecznie z wykonanymi wcześniej pisankami. Można je nie tylko malować, ale także wyskrobywać wzorki na zabarwionych cebulą skorupkach (propozycja dla starszych dzieci), wyklejać powierzchnię jajka kolorową włóczką, plasteliną lub nawet skrawkami materiałów. Jajka mogą mieć też przecież oczy i uszy – dlaczego więc nie wykonać całej pisankowej rodziny, która potem skryta pod białą serwetką powędruje w koszyczku na tradycyjne pokropienie wodą?
Tak zwany ,,Zajączek” nie jest może zamierzchłą polską tradycją wielkanocną, ale doskonale wpisuje się w zbiór zwyczajów ulubionych przez najmłodszych. Obecnie nie ogranicza się on tylko do ofiarowania pociechom prezentu, umieszczanego we wcześniej przygotowanych koszyczkach lub tzw. ,,gniazdkach”, ale urasta do rozmiarów wielkiej przygody, na którą dzieci czekają z niecierpliwością. Jest to mianowicie poszukiwanie jajek, które w poranek wielkanocny ukrył gdzieś Zajączek. Czasem poszukiwania odbywają się w przydomowym ogródku, niekiedy w najbliższym parku lub najczęściej – w pokoju dziecka. Każde czekoladowe jajko staje się własnością znalazcy. Często tradycyjne słodkie pisanki zastępowane są łakociami w różnorakich kształtach. Pamiętajmy, że najważniejsza dla naszych pociech jest nauka przez zabawę – a do tego każda okazja jest dobra. Jednocześnie, przekazując dzieciom tradycje i doświadczenie, uczymy się od nich szczerego zachwytu nad rzeczami najprostszymi, które przeżywane wspólnie, nabierają nowego sensu i znaczenia.                                       

Zachęca pani Anetka z grupy Artystów                                                                    

Laureaci konkursu „Najciekawszy zabytek naszego miasta”

W ostatnim numerze „Pyzowych Wieści”  ogłosiliśmy konkurs plastyczny „Najciekawszy zabytek naszego miasta” w ramach realizowanego projektu „Na tropie historii- moje miasto 100 lat temu”. Oto laureaci konkursu, którzy otrzymali z rąk pani dyrektor i jury dyplomy i upominki od sponsorów:

Tymek Witkowski

Maciek Witkowski

Oliwier Olczuk

Adam Pulik

Patryk Mazurek

Julia Huszcz

Hania Walczuk

Gratulujemy młodym artystom,  rodzicom dziękujemy za wsparcie.

„Kodowanie na dywanie – zabawy z rodzicami”

 

Czy nauka programowania ma sens w przypadku przedszkolaków? Tak, bo esencją tej sztuki jest logiczne myślenie, znajomość podstawowych pojęć matematycznych i zdolność koncentracji. W naszym przedszkolu zagościły na dobre nowe pojęcia: kodowanie, wstęp do programowania. Wniosek? Technologia cyfrowa zaliczona została do stałych komponentów edukacji. Czy chcemy, czy nie – wszyscy z niej korzystamy, tak samo jak wszyscy, duzi
i mali, żyjemy w świecie pełnym kodów. Na przykład litery to kody językowe, cyfry – kody liczbowe, a nuty pozwalają kodować dźwięki. W naszym przedszkolu; już od najmłodszych Skrzatów, Pyzusi, Odkrywców skończywszy na Artystach bawimy się w kodowanie,
a sprzymierzeńców mamy wśród Rodziców. Każda grupa zaprosiła swoich najbliższych na zajęcia „Kodowanie na dywanie” – programowanie nie różni się zasadniczo od budowania
z klocków. Z powodzeniem uczyliśmy się tej sztuki, układając na kolorowej macie kartoniki
z obrazkami. Zabawy wykorzystujące kolorowe plastikowe kubeczki stanowiły dla przedszkolaków i rodziców nieograniczone źródło radości i kreatywności. Dzieci mogły się bawić kubeczkami samodzielnie albo w grupach. Mogły układać je na płaszczyźnie lub według wzoru (kodu) zaproponowanego przez nauczycielkę, albo realizować własne pomysły. Mogły z kubeczków tworzyć sekwencje rytmicznie powtarzających się kolorów (płaskie lub przestrzenne) albo wznosić konstrukcje, odwzorowując przykład „budowli” wykonanej przez nauczycielkę lub kolegów. Zabawy z kodowaniem były pełne radości: otwierają umysły, rozwijają umiejętności logicznego myślenia, rozumowania i wnioskowania. Kształcą wyobraźnię i kreatywność dzieci. Zachęcają je do działań grupowych, dzięki czemu już kilkulatkowie rozwijają się społecznie. Czas, który dzieci spędzają w przedszkolu, pozwala im polubić kodowanie, traktować zabawy z nim jako naturalną część edukacji i wychowania. Dla efektywnej realizacji procesu wychowawczego bardzo ważną cechę zabaw z elementami kodowania stanowi fakt, że trudności, które mogą pojawić się w ich trakcie, są przez dzieci traktowane raczej jako wyzwania, a nie jako problemy czy bariery. Ponieważ w trakcie zabaw z kodami dzieci koncentrują się na wyszukiwaniu rozwiązań (jednego lub wielu), wzrasta ich poczucie własnej wartości, czują się zauważane i doceniane, co w konsekwencji przyspiesza i czyni bardziej efektywnym proces przyswajania przez nie informacji i rozwoju nowych umiejętności. Powyższe propozycje zabaw wykorzystujących elementy kodowania warto potraktować tylko jako pierwszy krok w wielkiej, pełnej przygód i radości podróży przedszkolaków. Ponieważ dla nich kodowanie równa się świetna zabawa, bawmy się w nie z dziećmi jak najczęściej!

Relację z zabaw z kodowaniem przygotowały nauczycielki: Bożena Komenda, Agata Szykuła, Aneta Dudzińska

                                         

Przedszkolaki z „Ósemeczki” przywitały wiosnę.

Spragnione ciepła i zieleni dzieci z Przedszkola Miejskiego nr 8 w Chełmie dużo wcześniej rozpoczęły przygotowania do nadejścia wiosny, a 21marca przywitały ją kolorowo i wesoło. Dzięki sprzyjającej pogodzie szukały oznak i zwiastunów wiosny podczas spacerów i pieszych wycieczek. Wykonały plakaty o tematyce wiosennej, a także poznały wiersze
i piosenki o wiośnie. Dekoracja przedszkola zmieniła się z zimowej na wiosenną.
W salach przedszkolnych zazieleniły się kąciki przyrody, a w wazonach pojawiły się gałązki bazi i forsycji. W galerii przedszkolaka nie zabrakło też prac plastycznych dotyczących pierwszych zwiastunów wiosny, zarówno kwiatów jak i ptaków. Gdy wreszcie nadszedł oczekiwany dzień 21 marca, dzieci przybyły do przedszkola w dobrych nastrojach i pięknie przebrane w stroje z wiosennymi emblematami, kolorowe kostiumy, aby zaakcentować nadchodzącą porę roku. W strojach przedszkolaków dominował tego dnia kolor zielony. Wszystkie przedszkolaki ze swoimi paniami zebrały się w jednej sali naszego przedszkola, żeby wspólnie powitać wiosnę. Grupa „Pyzusie” przygotowała inscenizację „Witaj Wiosno”. Podczas uroczystości dzieci miały okazję wykazać się znajomością i wiedzą o nadchodzącej porze roku, rozwiązywały zagadki i wykonywały zadania dotyczące wiosny. Witały wiosnę piosenkami, które wcześniej przygotowały w swoich grupach, a także bawiły się tańcząc przy wesołej muzyce. Głośnym graniem przedszkolaki przywoływały upragnioną wiosnę.
Po zabawie w sali dzieci wraz z paniami wyruszyły barwnym korowodem na spacer dookoła ogrodu przedszkolnego trzymając Marzannę. Głośnymi okrzykami i wesołą zabawą przedszkolaki pożegnały zimę i powitały długo oczekiwaną wiosnę. Po zakończeniu ceremonii powitania wiosny dzieci wyruszyły barwnym pochodem z kolorowymi gaikami uliczkami po osiedlu głosząc i oznajmiając wszystkim, że nadeszła już wiosna.
Uroczystość powitania wiosny przygotowały nauczycielki Elżbieta Staszczuk
i Katarzyna Wójcik.

     

    

„Jak ogród nie istnieje bez kwiatów, tak świat nie istnieje bez Kobiet”

Każdego roku obchodzony jest na całym świecie Dzień Kobiet. W tym dniu w sposób szczególny podkreślane jest znaczenie oraz wartość każdej Kobiety w życiu codziennym. W naszym przedszkolu nie mogło zabraknąć chwil na świętowanie tego Dnia, a właściwe Dni Kobiet.  Już 7 marca od samego rana widać było, iż to dzień wyjątkowy…powitało nas piękne słońce, za oknem było słychać wiosenny śpiew ptaków. Od najmłodszych 3 letnich dam z grupy Skrzatów, aż do najdostojniejszych jubilatek emerytek, które zostały zaproszone na uroczystość, wszystkie Panie były pięknie, odświętnie ubrane, wiosennie umalowane i tryskające uśmiechem zadowolenia… a więc to był czas wyjątkowej zabawy i dzień radości. W tym szczególnym dniu dzieci z całego przedszkola przygotowały dla pań program artystyczny. Przedszkolaki zaprezentowały wspaniałe występy. Z własną interpretacją, nietypową aranżacją dzieci śpiewały piosenki, tańczyły, odgrywały role i recytowały wiersze. Były życzenia, niespodzianki i kolorowe laurki. A później przyszedł czas na łamigłówki i zagadki dla małej i zdolnej główki… o różnych pracach i zawodach dla pań i panów, jeszcze dotąd przez nas „nieodkrywanych”. A świat bajek ulubionych stał dziś przed nami otworem i chcieliśmy coś tam zmienić lub poprawiać, by na przykład nowy tytuł tam zobaczyć … Zajęcia upłynęły na rozmowach o naszych Kobietach i doszliśmy wspólnie do wniosku, że święto powinno trwać cały rok, bo Panowie powinni dbać o swoje Panie nie tylko w ten jeden dzień. Uroczystość związana z obchodami Dnia Kobiet była także prezentacją swoich pasji i talentów. Przedszkole wspiera młode talenty i stwarza warunki dla ich rozwoju. Święto Kobiet, to doskonały sposób do kształtowania u dzieci nawyku obdarowywania upominkami swoich najbliższych i wyrażania szacunku dla pracy różnych zawodów.

8 marca na  wszystkie dzieci czekała niespodzianka- wyjazd do CHDK na spektakl „Przygody kota- mądrość pokoleń” Teatru Wrocławskiego.  W dniu swojego święta wszystkie dziewczynki i panie usłyszały wiele miłych słów od przedszkolaków, tatusiów,  którzy spisali się na medal! Wszystkie dzieci przygotowały dla swoich mam i koleżanek upominki – laurki, kwiatki, serduszka. Z dziewczęcych buź uśmiech nie schodził przez calutki dzień, a chłopcy zachowywali się jak prawdziwi gentlemani, byli przemili, uczynni i sympatyczni.

Wszystkie panie i dziewczynki dziękują chłopcom, tatusiom i mamusiom za piękne życzenia,
kwiaty i promienny uśmiech…
Relację przygotowała pani Bożenka i Agatka z grupy Skrzatów

Wystawa artystów z Ósemki

„ Zima wokół nas ” to zimowa wystawa prac plastycznych przygotowana przez dzieci z Przedszkola Miejskiego Nr 8, która prezentowana była w Galerii Małego Artysty w Chełmskiej Bibliotece Pedagogicznej. Plastyczne arcydzieła dzieci powstawały podczas różnorodnych zajęć dydaktycznych w przedszkolu. Na wystawie można było obejrzeć efekty pracy małych artystów.

          

                                            

Kształtowanie kompetencji kluczowych u dzieci

Kształtowanie kompetencji w placówce przedszkolnej ma wyjątkowy charakter. Z jednej strony ma na celu wyposażenie dziecka w odpowiednią wiedzę, a z drugiej – dostarczenie okazji, które pozwolą wyrobić w nim odpowiednie nawyki i zdobyć umiejętności praktyczne, a także przez działanie umożliwią kształtowanie odpowiednich postaw. Na tym etapie rozwojowym i edukacyjnym na szczególną uwagę zasługują zatem: modelowanie, naśladowanie pozytywnych wzorców, świadome tworzenie sytuacji pozwalających na aktywne uczestnictwo, odczuwanie i eksplorację dostępnej przestrzeni z zastosowaniem zasad indywidualnego podejścia do każdego dziecka. Proces kształtowania i rozwijania kompetencji kluczowych trwa przez całe życie, a jego instytucjonalnym początkiem jest uczestnictwo dziecka w różnych formach edukacji przedszkolnej.
Wyróżnia się 8 kompetencji kluczowych:
– kompetencje w zakresie czytania i pisania
– kompetencje językowe
– kompetencje matematyczne oraz kompetencje w zakresie nauk przyrodniczych, technologii i inżynierii
– kompetencje cyfrowe
– kompetencje osobiste i społeczne
– kompetencje obywatelskie
– kompetencje w zakresie przedsiębiorczości
– kompetencje w zakresie świadomości i ekspresji kulturalnej
Kompetencje cyfrowe
Dziecko w wieku przedszkolnym stopniowo i pod kontrolą wprowadzane jest
w przestrzeń wirtualną, przez co zyskuje możliwość rozwijania wszystkich pozostałych kompetencji kluczowych. Podstawa programowa zachęca do umożliwienia dziecku podejmowania samodzielnej aktywności poznawczej,
w tym z wykorzystaniem nowoczesnych technologii.

DZIAŁANIA PRZEDSZKOLA
W codziennej pracy:
– wykorzystywane są narzędzia TIK (np. magnetofon, rzutnik, laptop, tablica interaktywna )

– wykorzystywanie Internetu – oglądanie prezentacji i filmów edukacyjnych,

– Kodowanie na dywanie. Dzięki zadaniom z kodowania nauka matematyki, informatyki staje się prosta, kolorowa i interesująca, poznawana w zabawie i w działaniu przekształca się w przygodę.
Zabawy z kubeczkami na macie służą do zorganizowania różnego rodzaju aktywności: memory, sudoku, a także do tworzenia kodów z warunkami, algorytmów. Dzięki zabawom z kodowania rozwijamy kreatywne i logiczne myślenie, ćwiczymy samodzielność dzieci, poszerzamy wyobraźnię, przygotowujemy do nauki programowania.
Celem zajęć jest:
– doskonalenie orientacji przestrzennej,
– rozbudzanie zainteresowań programistycznych,
– doskonalenie myślenia abstrakcyjnego i logicznego,
– integracja
– współpraca w zespołach
– Robotyka – warsztaty z Akademią Młodych Naukowców
– zajęcia profilaktyczne – dziecko bezpieczne w sieci

OPRACOWAŁY : KATARZYNA STEFANIAK, ANETA DUDZIŃSKA

Zapraszamy do wspólnej zabawy

Zabawy rozwijające mowę oraz koordynację słuchowo – ruchową

Budzimy wiosnę
Przed rozpoczęciem zabawy rozmowa z dziećmi na temat wiosennych odgłosów różnych zwierząt.
Dzieci spacerują swobodnie po sali w rytmie dowolnej muzyki. Kiedy usłyszą nazwę zwierzęcia dzieci zaczynają poruszać się naśladując jego ruch oraz wydają odpowiednie odgłosy.
skowronek (tirli, tirli) – szybkie machanie rękami
bocian (kle, kle) – kroki z wysokim podnoszeniem kolan i powolnym machaniem rękami
żaba ( kum, kum, kum) – podskoki w przysiadzie
pszczoła (bzzi, bzzi, bzzi) – szybkie machanie dłońmi przysuniętymi do boków, częste
i szybkie zmiany kierunków poruszania się.

Kałuże
Do zabawy wykorzystujemy gazety, bębenek lub inny instrument.
Rozkładamy gazety po okręgu. Dzieci stają między nimi a następnie w rytmie bębenka przeskakują kałuże, tak aby na żadną nie nadepnąć. Podczas ćwiczenia należy pamiętać
o zmianie kierunku. W celu uatrakcyjnienia skoków dzieci mogą wypowiadać różne słowa (hop, chlup, bęc)

Cztery misie małe
Dzieci powtarzają treść wierszyka. Podczas recytacji klaszczą w dłonie lub uderzają dłońmi w uda. Czynności które wykonują misie ilustrowane są ruchem.
Cztery misie małe
bawić się dziś chciały.
Jak śpiewały?
– la, la, la!
Cztery misie małe
Jeść już bardzo chciały.
Jak wołały?
– mniam, mniam, mniam
Cztery misie małe
Na spacer iść chciały.
Jak chodziły?
– tup, tup, tup
Cztery misie małe
Już zmęczone całe.
Jak spały?
– mru, mru, mru

„Językowe rymowanki”

1. Piłka sama podskakuje,
Język piłkę naśladuje
– wyciągamy język do przodu i poruszamy nim w górę i w dół

2. Karuzela mknie wokoło,
Kręć językiem szybko w koło
– wyciągamy język do przodu i kręcimy nim wokół ust

3. Otwórz buźkę i zamykaj,
Tak jak pyszczkiem robi rybka
– wysuwamy wargi do przodu zaokrąglając je w kształt litery „o” i poruszamy ustami

4. Dotknij swym językiem nosa
By nie siadła na nim osa
– wysuwamy mocno język do przodu i próbujemy jego końcem dotknąć nosa

5. Możesz krówkę naśladować,
Wyjąć język i go schować
– wyciągamy i chowamy język

6. Choć nie robi się już tego,
Język mlaska na całego!
– naśladujemy odgłosy mlaskania

7. Masz swój język bardzo giętki
Możesz czyścic nim swe zęby
– czyścimy językiem zęby od strony wewnętrznej i zewnętrznej

8. Chce mamusia dostać buzi,
A więc cmoknąć każdy musi.
– naśladujemy odgłosy cmokania

9. Konik tupie kopytami,
My klaskamy językami.
– „przyklejamy język do górnego podniebienia, odrywamy go swobodnie uderzając nim o dolne podniebienie

10. Trąbę piękną ma pan słonik,
Język zwija się w rulonik
– wewnątrz buzi zwijamy język w rulonik i wysuwamy go przez lekko zaciśnięte usta

Zabawy polecają pani Ela i pani Kasia z grupy Pyzusie

Karnawał z Babcią i Dziadkiem

Dzień Babci i Dziadka to jedno z tych wydarzeń rodzinnych organizowanych w przedszkolu, które wzrusza najbardziej. Jest to piękna uroczystość, mocno przeżywana przez dzieci, rodziców, a najbardziej samych dziadków. Celebrując to święto, pokazujemy dzieciom, jak ważni są dziadkowie w naszym życiu, że doceniamy ich miłość, codzienną życzliwość, czas, spokój i cierpliwość. Chcąc nie zawieść swoich drogich wnucząt, dziadkowie mobilizują wszystkie siły, żeby być obecnymi na uroczystości, przyjeżdżają z różnych zakątków Polski, a nawet zza granicy. Wzruszenie jest widoczne na ich twarzach już od momentu przekroczenia progu przedszkola. Zawsze eleganccy, podkreślający ubiorem charakter wydarzenia. Tak było też w Przedszkolu Miejskim nr 8 w Chełmie. „Moja Babcia i mój Dziadek to wspaniali są Dziadkowie” – tymi słowami rozpoczynaliśmy uroczystości związane ze Świętem Dziadków. Na początku przypomniano jak ważną rolę w życiu każdego dziecka pełnią dziadkowie. Jak tradycja nakazuje bal dla dziadków rozpoczął się Polonezem. Każda z grup przygotowała własną część artystyczną, na którą licznie przybyli dziadkowie i babcie. Mali i duzi przedstawili swój program artystyczny, w którym pokazali swoje umiejętności muzyczne, taneczne, teatralne oraz recytatorskie. Dumni dziadkowie ze wzruszeniem podziwiali występy swoich milusińskich, a przedszkolaki odważnie i bez tremy reprezentowały swoje umiejętności. Śpiewały piosenki, tańczyły, recytowały wierszyki, zamieniały się w aktorów. Skrzaty przygotowały „Karnawałowe zabawy z dziadkami“, Pyzusie „Zimowy koncert“, Odkrywcy montaż muzyczno – słowny „Babciu i Dziadku kochamy Was“, Artyści „Świąteczne Niespodzianki“. Były tańce, które przypomniały dziadkom im młodzieńcze lata. Poznały zabawę paluszkową o rodzinie i uczyły się tworzyć zdrobnienia. Opowiadały o swoich dziadkach, ich imionach, upodobaniach, wyglądzie. Poznawały zabawy z czasów dziadków: Goście byli poruszeni. W oczach niektórych można było dostrzec łzę wzruszenia…. Występy dzieci zostały nagrodzone gromkimi brawami. Kolejną niespodzianką były własnoręcznie wykonane laurki i prezenty. Były przygotowane korale, ramki na zdjęcia, pamiątkowe serca.
Przedszkolaki rysowały też portrety swoich najbliższych i podpisywały imieniem babci i dziadka. Ukochanym babciom i dziadkom dziękowano za cierpliwość, opiekę i czas, jaki poświęcają swoim wnuczętom oraz za ogrom bezinteresownej miłości. Następnie złożono życzenia dużo zdrowia oraz tego aby wnuczęta dostarczały powodów do dumy i radosnego uśmiechu. Przedszkolaki doskonale wiedziały, jak należy przyjąć gości. Przełamywały lęk przed występami publicznymi podczas prezentowania przedstawienia dla dziadków i bawiły się razem z dziadkami. Spotkania miały również na celu nauczenie dzieci okazywania szacunku wobec osób starszych.
Na koniec wszyscy rozkoszowali się pysznymi ciastami i słodyczami przygotowanymi przez rodziców. Spotkania przebiegły w miłej i serdecznej atmosferze. Za rok znów się tu spotkamy… Był to dzień niezwykły, nie tylko dla dzieci, ale także dla zaproszonych gości, dzień pełen wzruszeń, uśmiechów, radości.

Relację przygotowały: Bożena Komenda i Aneta Dudzińska

                                 

Zamiast telewizora i komputera – książka!

Warunki życia współczesnej rodziny sprawiają, że coraz mniej czasu rodzice i dzieci spędzają
razem przy wspólnej zabawie. Dorośli zaabsorbowani pracą zawodową i obowiązkami domowymi często wykorzystują telewizję i komputer jako sposób na zajęcie dzieci. Odpowiednio dobrane programy mogą być niewątpliwie cennym źródłem wiedzy o świecie. Wymaga to jednak aktywnego udziału dorosłego jako selekcjonera i komentatora przekazywanych treści. Dzieci często oglądają telewizję kilka godzin dziennie,
a komputerowe gry i bajki dostarczają wzorów przemocy. Także forma przekazu –głośna muzyka, szybko zmieniające się obrazy, nie sprzyja rozwijaniu wrażliwości, wyobraźni
i refleksyjności dzieci. Wydaje się, że w wielu rodzinach telewizor i komputer zastąpił jeden
z najbardziej cennych sposobów spędzania czasu, jakim jest czytanie dzieciom książek. Pewne nadzieje na poprawę tego stanu budzi pojawienie się na naszym rynku dużej liczby pięknych i cennych pozycji wydawniczych. Ładna, kolorowa książka, bogato ilustrowana przyciąga oko dziecka i dorosłego, zachęca do sięgnięcia po nią i przeczytania.
Dlaczego książka?
Książka dostarcza wiedzy o świecie, systematyzuje i uczy myślenia. Prowadzi do pojawiania się twórczego stosunku do otoczenia. Dzieje się tak od najwcześniejszych lat życia dziecka dzięki rodzicom, którzy są łącznikiem między nim a książką. Rodzice dostarczają dziecku tworzywa, jakim jest odpowiednia do wieku lektura, zachęcają do czynnego oglądania, opowiadania. W miarę dorastania dziecka kształtują się coraz bardziej złożone formy poznania (myślenie przyczynowo – skutkowe, krytycyzm, twórcza wyobraźnia).
Aby dziecko mogło korzystać z książki w sposób twórczy, trzeba pomóc mu w dochodzeniu do samodzielnego wyboru tekstu, zachęcić do stawiania pytań i dzielenia się wrażeniami.
W ten sposób rodzice i dzieci stają się aktywnymi partnerami podczas czytania, co sprawia im przyjemność i daje satysfakcję. Ponadto, dziecku zapewnia poczucie bezpieczeństwa
i emocjonalnej bliskości z matką i ojcem. Początkowo źródłem przeżyć emocjonalnych dla dziecka jest sytuacja czytania, a dopiero w dalszej kolejności źródłem przeżyć staje się treść czytanej książki.
Jaka książka dla dziecka?
Dla uzyskania pożądanych efektów wychowawczych ważny jest starannie przemyślany dobór książek do czytania, w zależności od wieku dziecka i jego rozwoju. Przede wszystkim książka powinna być dla dziecka ciekawa, zrozumiała, zgodna z jego zainteresowaniami. Tematyka może być wspólna dla dzieci młodszych i starszych, ale o różnym stopniu trudności. Szata graficzna powinna przyciągać wzrok i uwagę. Książki dla dzieci najmłodszych powinny mieć twarde okładki, nie muszą mieć dużo tekstu, mogą być przeznaczone do rozpoznawania przedmiotów, nazywania ich i opowiadania o czynnościach z nimi związanych. Treść powinna być bliska codziennemu doświadczeniu dziecka. Następnie mogą się pojawiać proste, krótkie opowiastki, historyjki stanowiące całość. Dorosły może czytać podpisy pod nimi lub je opowiadać i zachęcać dziecko do samodzielnego mówienia o tym, co widzi
i o tym, czego się domyśla. Kolejnym stopniem wtajemniczenia mogą być książki, w których dziecko jest aktywnym twórcą dalszej części historyjki. Dobrym zajęciem rozwijającym dziecięcą wyobraźnię, pamięć i chęć aktywnego działania są wiersze i piosenki, a także wyliczanki i zabawy paluszkowe. Ich forma odpowiada szczególnej wyobraźni dzieci na rytm, rym i melodię. Innym typem lektury, ważnym przede wszystkim dla rozwoju systemu wartości i kształtowania pojęć moralnych, jest tajemniczy świat baśni. Dzięki niemu dziecko odkrywa pojęcie dobra i zła, winy i kary oraz zadośćuczynienia i nagrody. Poprzez identyfikację z baśniowym bohaterem może zaspokajać własne potrzeby, doznawać różnych uczuć. Baśnie rozwijają wyobraźnię, umiejętności opowiadania i twórczość plastyczną. Rolą dorosłego jest z jednej strony stworzenie odpowiedniego klimatu bliskiego jej treści, z drugiej współuczestniczenie w przeżywaniu dziecka, danie mu wsparcia uczuciowego, płynącego
z bliskiego i ciepłego kontaktu. Oprócz tradycyjnie znanych baśni Andersena czy braci Grimm zachęcamy do czytania polskich baśni ludowych i innych krajów. Oprócz wartości wspólnych wszystkim baśniom zawierają one specyficzne dla danego narodu pierwiastki kulturowe oraz językowe. Inne formy książkowe, z jakimi obcuje dziecko, to powieść dla dzieci, komiks a także książki przyrodnicze, historyczne, techniczne oraz encyklopedie. Należy pamiętać także o czasopismach dla dzieci, których urozmaicona treść i forma zawiera dodatkowo gry i zabawy umysłowe, takie jak: rebusy, zagadki, krzyżówki.

Oto kilka rad praktycznych:

1. Od najmłodszych lat dziecka twórzmy dobrą atmosferę dla wspólnego czytania. Nawet, jeśli nasze dziecko opanowało już umiejętność czytania, nie pozostawiajmy go samotnie
z książką, gdy zgłasza potrzebę przeczytania mu czegoś.
2. Oprócz czytania w dowolnym momencie dnia, warto mieć stały czas przeznaczony na ten cel – np. przed snem.
3. Czytajmy naraz niewielkie całości lub część większej całości. Pozwoli to dziecku na lepsze zrozumienie i przeżycie utworu.
4. Pozwólmy dziecku wielokrotnie wracać do tej samej książki. Zdobywa ono w ten sposób doświadczenie powtarzalności zdarzenia, treści, towarzyszące mu uczucia. Ćwiczy pamięć.
5. Wyjaśniajmy znaczenie trudniejszych terminów.
6. Podtrzymujmy zapoczątkowany przez dziecko dialog na temat tego, o czym czytamy, pojedynczych wątków lub swobodnych skojarzeń.
7. Jeśli dziecko przerywa nam czytanie, by porozmawiać na temat związany z lekturą, rozwijajmy temat rozmowy spokojnie i w miarę potrzeby powróćmy do czytania.
8. Jeżeli dziecko przerywa nasze czytanie i zajmuje się czymś innym, ustalmy z nim, czy rzeczywiście chce słuchać.
9. Rozmawiajmy z dzieckiem o czytanym utworze, ale bez natrętnego dydaktyzmu.
Mamy nadzieję, że tych kilka refleksji uświadomi rodzicom, że mimo „zabiegania” można poświęcić więcej uwagi dziecku. Rodzice mogą odkryć, jak wiele radości sprawia wspólnie czytana bajka, czas spędzony razem, a nie obok siebie. Maluch siedzący na kolanach mamy czy taty czuje się kochany, potrzebny i ważny. Po prostu – szczęśliwy. Wykształcenie u dzieci samodzielności, umiejętnego radzenia sobie w różnych sytuacjach życiowych
i przewidywania własnych reakcji oraz zachowań, stanowi potrzebę rozwojową, jedno
z najważniejszych zadań wychowawczych i odnosi się do podejmowania prób, gromadzenia licznych doświadczeń, rozwijania swoich możliwości, umiejętności, co prowadzi do poznania siebie, swojej wyjątkowości i wykształcenia tożsamości oraz charakter

Proponuje pani Bożenka z grupy Skrzatów