Karnawał z Babcią i Dziadkiem

Dzień Babci i Dziadka to jedno z tych wydarzeń rodzinnych organizowanych w przedszkolu, które wzrusza najbardziej. Jest to piękna uroczystość, mocno przeżywana przez dzieci, rodziców, a najbardziej samych dziadków. Celebrując to święto, pokazujemy dzieciom, jak ważni są dziadkowie w naszym życiu, że doceniamy ich miłość, codzienną życzliwość, czas, spokój i cierpliwość. Chcąc nie zawieść swoich drogich wnucząt, dziadkowie mobilizują wszystkie siły, żeby być obecnymi na uroczystości, przyjeżdżają z różnych zakątków Polski, a nawet zza granicy. Wzruszenie jest widoczne na ich twarzach już od momentu przekroczenia progu przedszkola. Zawsze eleganccy, podkreślający ubiorem charakter wydarzenia. Tak było też w Przedszkolu Miejskim nr 8 w Chełmie. „Moja Babcia i mój Dziadek to wspaniali są Dziadkowie” – tymi słowami rozpoczynaliśmy uroczystości związane ze Świętem Dziadków. Na początku przypomniano jak ważną rolę w życiu każdego dziecka pełnią dziadkowie. Jak tradycja nakazuje bal dla dziadków rozpoczął się Polonezem. Każda z grup przygotowała własną część artystyczną, na którą licznie przybyli dziadkowie i babcie. Mali i duzi przedstawili swój program artystyczny, w którym pokazali swoje umiejętności muzyczne, taneczne, teatralne oraz recytatorskie. Dumni dziadkowie ze wzruszeniem podziwiali występy swoich milusińskich, a przedszkolaki odważnie i bez tremy reprezentowały swoje umiejętności. Śpiewały piosenki, tańczyły, recytowały wierszyki, zamieniały się w aktorów. Skrzaty przygotowały „Karnawałowe zabawy z dziadkami“, Pyzusie „Zimowy koncert“, Odkrywcy montaż muzyczno – słowny „Babciu i Dziadku kochamy Was“, Artyści „Świąteczne Niespodzianki“. Były tańce, które przypomniały dziadkom im młodzieńcze lata. Poznały zabawę paluszkową o rodzinie i uczyły się tworzyć zdrobnienia. Opowiadały o swoich dziadkach, ich imionach, upodobaniach, wyglądzie. Poznawały zabawy z czasów dziadków: Goście byli poruszeni. W oczach niektórych można było dostrzec łzę wzruszenia…. Występy dzieci zostały nagrodzone gromkimi brawami. Kolejną niespodzianką były własnoręcznie wykonane laurki i prezenty. Były przygotowane korale, ramki na zdjęcia, pamiątkowe serca.
Przedszkolaki rysowały też portrety swoich najbliższych i podpisywały imieniem babci i dziadka. Ukochanym babciom i dziadkom dziękowano za cierpliwość, opiekę i czas, jaki poświęcają swoim wnuczętom oraz za ogrom bezinteresownej miłości. Następnie złożono życzenia dużo zdrowia oraz tego aby wnuczęta dostarczały powodów do dumy i radosnego uśmiechu. Przedszkolaki doskonale wiedziały, jak należy przyjąć gości. Przełamywały lęk przed występami publicznymi podczas prezentowania przedstawienia dla dziadków i bawiły się razem z dziadkami. Spotkania miały również na celu nauczenie dzieci okazywania szacunku wobec osób starszych.
Na koniec wszyscy rozkoszowali się pysznymi ciastami i słodyczami przygotowanymi przez rodziców. Spotkania przebiegły w miłej i serdecznej atmosferze. Za rok znów się tu spotkamy… Był to dzień niezwykły, nie tylko dla dzieci, ale także dla zaproszonych gości, dzień pełen wzruszeń, uśmiechów, radości.

Relację przygotowały: Bożena Komenda i Aneta Dudzińska

                                 

Zamiast telewizora i komputera – książka!

Warunki życia współczesnej rodziny sprawiają, że coraz mniej czasu rodzice i dzieci spędzają
razem przy wspólnej zabawie. Dorośli zaabsorbowani pracą zawodową i obowiązkami domowymi często wykorzystują telewizję i komputer jako sposób na zajęcie dzieci. Odpowiednio dobrane programy mogą być niewątpliwie cennym źródłem wiedzy o świecie. Wymaga to jednak aktywnego udziału dorosłego jako selekcjonera i komentatora przekazywanych treści. Dzieci często oglądają telewizję kilka godzin dziennie,
a komputerowe gry i bajki dostarczają wzorów przemocy. Także forma przekazu –głośna muzyka, szybko zmieniające się obrazy, nie sprzyja rozwijaniu wrażliwości, wyobraźni
i refleksyjności dzieci. Wydaje się, że w wielu rodzinach telewizor i komputer zastąpił jeden
z najbardziej cennych sposobów spędzania czasu, jakim jest czytanie dzieciom książek. Pewne nadzieje na poprawę tego stanu budzi pojawienie się na naszym rynku dużej liczby pięknych i cennych pozycji wydawniczych. Ładna, kolorowa książka, bogato ilustrowana przyciąga oko dziecka i dorosłego, zachęca do sięgnięcia po nią i przeczytania.
Dlaczego książka?
Książka dostarcza wiedzy o świecie, systematyzuje i uczy myślenia. Prowadzi do pojawiania się twórczego stosunku do otoczenia. Dzieje się tak od najwcześniejszych lat życia dziecka dzięki rodzicom, którzy są łącznikiem między nim a książką. Rodzice dostarczają dziecku tworzywa, jakim jest odpowiednia do wieku lektura, zachęcają do czynnego oglądania, opowiadania. W miarę dorastania dziecka kształtują się coraz bardziej złożone formy poznania (myślenie przyczynowo – skutkowe, krytycyzm, twórcza wyobraźnia).
Aby dziecko mogło korzystać z książki w sposób twórczy, trzeba pomóc mu w dochodzeniu do samodzielnego wyboru tekstu, zachęcić do stawiania pytań i dzielenia się wrażeniami.
W ten sposób rodzice i dzieci stają się aktywnymi partnerami podczas czytania, co sprawia im przyjemność i daje satysfakcję. Ponadto, dziecku zapewnia poczucie bezpieczeństwa
i emocjonalnej bliskości z matką i ojcem. Początkowo źródłem przeżyć emocjonalnych dla dziecka jest sytuacja czytania, a dopiero w dalszej kolejności źródłem przeżyć staje się treść czytanej książki.
Jaka książka dla dziecka?
Dla uzyskania pożądanych efektów wychowawczych ważny jest starannie przemyślany dobór książek do czytania, w zależności od wieku dziecka i jego rozwoju. Przede wszystkim książka powinna być dla dziecka ciekawa, zrozumiała, zgodna z jego zainteresowaniami. Tematyka może być wspólna dla dzieci młodszych i starszych, ale o różnym stopniu trudności. Szata graficzna powinna przyciągać wzrok i uwagę. Książki dla dzieci najmłodszych powinny mieć twarde okładki, nie muszą mieć dużo tekstu, mogą być przeznaczone do rozpoznawania przedmiotów, nazywania ich i opowiadania o czynnościach z nimi związanych. Treść powinna być bliska codziennemu doświadczeniu dziecka. Następnie mogą się pojawiać proste, krótkie opowiastki, historyjki stanowiące całość. Dorosły może czytać podpisy pod nimi lub je opowiadać i zachęcać dziecko do samodzielnego mówienia o tym, co widzi
i o tym, czego się domyśla. Kolejnym stopniem wtajemniczenia mogą być książki, w których dziecko jest aktywnym twórcą dalszej części historyjki. Dobrym zajęciem rozwijającym dziecięcą wyobraźnię, pamięć i chęć aktywnego działania są wiersze i piosenki, a także wyliczanki i zabawy paluszkowe. Ich forma odpowiada szczególnej wyobraźni dzieci na rytm, rym i melodię. Innym typem lektury, ważnym przede wszystkim dla rozwoju systemu wartości i kształtowania pojęć moralnych, jest tajemniczy świat baśni. Dzięki niemu dziecko odkrywa pojęcie dobra i zła, winy i kary oraz zadośćuczynienia i nagrody. Poprzez identyfikację z baśniowym bohaterem może zaspokajać własne potrzeby, doznawać różnych uczuć. Baśnie rozwijają wyobraźnię, umiejętności opowiadania i twórczość plastyczną. Rolą dorosłego jest z jednej strony stworzenie odpowiedniego klimatu bliskiego jej treści, z drugiej współuczestniczenie w przeżywaniu dziecka, danie mu wsparcia uczuciowego, płynącego
z bliskiego i ciepłego kontaktu. Oprócz tradycyjnie znanych baśni Andersena czy braci Grimm zachęcamy do czytania polskich baśni ludowych i innych krajów. Oprócz wartości wspólnych wszystkim baśniom zawierają one specyficzne dla danego narodu pierwiastki kulturowe oraz językowe. Inne formy książkowe, z jakimi obcuje dziecko, to powieść dla dzieci, komiks a także książki przyrodnicze, historyczne, techniczne oraz encyklopedie. Należy pamiętać także o czasopismach dla dzieci, których urozmaicona treść i forma zawiera dodatkowo gry i zabawy umysłowe, takie jak: rebusy, zagadki, krzyżówki.

Oto kilka rad praktycznych:

1. Od najmłodszych lat dziecka twórzmy dobrą atmosferę dla wspólnego czytania. Nawet, jeśli nasze dziecko opanowało już umiejętność czytania, nie pozostawiajmy go samotnie
z książką, gdy zgłasza potrzebę przeczytania mu czegoś.
2. Oprócz czytania w dowolnym momencie dnia, warto mieć stały czas przeznaczony na ten cel – np. przed snem.
3. Czytajmy naraz niewielkie całości lub część większej całości. Pozwoli to dziecku na lepsze zrozumienie i przeżycie utworu.
4. Pozwólmy dziecku wielokrotnie wracać do tej samej książki. Zdobywa ono w ten sposób doświadczenie powtarzalności zdarzenia, treści, towarzyszące mu uczucia. Ćwiczy pamięć.
5. Wyjaśniajmy znaczenie trudniejszych terminów.
6. Podtrzymujmy zapoczątkowany przez dziecko dialog na temat tego, o czym czytamy, pojedynczych wątków lub swobodnych skojarzeń.
7. Jeśli dziecko przerywa nam czytanie, by porozmawiać na temat związany z lekturą, rozwijajmy temat rozmowy spokojnie i w miarę potrzeby powróćmy do czytania.
8. Jeżeli dziecko przerywa nasze czytanie i zajmuje się czymś innym, ustalmy z nim, czy rzeczywiście chce słuchać.
9. Rozmawiajmy z dzieckiem o czytanym utworze, ale bez natrętnego dydaktyzmu.
Mamy nadzieję, że tych kilka refleksji uświadomi rodzicom, że mimo „zabiegania” można poświęcić więcej uwagi dziecku. Rodzice mogą odkryć, jak wiele radości sprawia wspólnie czytana bajka, czas spędzony razem, a nie obok siebie. Maluch siedzący na kolanach mamy czy taty czuje się kochany, potrzebny i ważny. Po prostu – szczęśliwy. Wykształcenie u dzieci samodzielności, umiejętnego radzenia sobie w różnych sytuacjach życiowych
i przewidywania własnych reakcji oraz zachowań, stanowi potrzebę rozwojową, jedno
z najważniejszych zadań wychowawczych i odnosi się do podejmowania prób, gromadzenia licznych doświadczeń, rozwijania swoich możliwości, umiejętności, co prowadzi do poznania siebie, swojej wyjątkowości i wykształcenia tożsamości oraz charakter

Proponuje pani Bożenka z grupy Skrzatów

Zimowe przestrogi

Prawdziwy Młody Odkrywca zawsze przestrzega podstawowych zasad zachowania się na łonie natury. Zasady te służą przede wszystkim Twojemu bezpieczeństwu.

Oto kilka zasad zachowania się podczas zimowego odpoczynku:

– Zawsze słuchaj starszych rozmawiaj i pamiętaj o bezpieczeństwie i zasadach jakie panują podczas zabawy na śniegu!
– Zawsze bądź pod opieką osoby dorosłej!
– Na sankach zjeżdżaj nogami skierowanymi do przodu i najlepiej na niewielkiej gładkiej górce, bez drzew i krzewów w dobrze widocznym miejscu.
– Nie zjeżdżaj z górki na ulicę i w jej pobliżu!
– Nie wchodź bez opieki dorosłych na zamarznięte rzeki, jeziora!
– Nie ślizgaj się na chodniku i jezdni!
– Na łyżwach jeździmy tylko na specjalnie przygotowanym lodowisku!
– Nigdy nie celuj śnieżkami w twarz drugiej osoby oraz w jadące samochody! O wypadek nie trudno!
– Uważaj na sople zwisające z dachów!
– Zadbaj o odpowiednie ubranie na zimowe zabawy – rękawiczki, czapka, szalik, spodnie są z nieprzemakalnego materiału!
– Nie siedzimy cały dzień przed telewizorem, bo przecież zimowy ruch to zdrowie!

Życzymy dobrej i bezpiecznej zabawy

 

PÓŁ GODZINKI DLA RODZINKI…

Zimowo- karnawałowe zabawy z dziećmi
Każda zabawa karnawałowa to m.in. konkurs na najciekawszy strój, tańce, słodki poczęstunek i mnóstwo zabaw i konkursów, które urozmaicają wspólnie spędzony czas. W niniejszym artykule podamy pomysły różnych grupowych aktywności, które zawsze się sprawdzają.

1. Zabawy z balonami
Taniec z balonem – bardzo znana zabawa, ale nie może jej zabraknąć na żadnej imprezie karnawałowej. Podczas tańca dzieci w parach mogą trzymać balon głowami, brzuchami, kolanami… Dużo jest przy tym śmiechu. Poza tym, można zabawę urozmaicić wprowadzając nagrody dla zwycięzców, którym nie spadnie balon na ziemię.

                                                                  2. Zabawy z cukierkami
• Bardzo ciekawą zabawą jest bitwa o cukierki. Zawiązujemy dzieciom oczy, a ich zadaniem jest (po kolei, aby sobie nawzajem nie przeszkadzały) znaleźć cukierki, które są rozłożone na środku pokoju. Dzieci muszą się tutaj wykazać opanowaniem oraz dobrą orientacją w przestrzeni, aby nie zgubić drogi.
• Lubianą zabawą karnawałową, która jest również tradycją podczas wszystkich zabaw Halloween jest jedzenie jabłek bez użycia rąk, które pływają w misce z wodą. W Polsce częściej używa się wersji, w której jabłka wiszą na sznurkach. Trudna zabawa, dlatego maluchom jabłka możemy czymś zastąpić (flipsy, jabłka suszone, cukierki)

3. Konkursy
Na zabawach karnawałowych sprawdzają się proste zabawy i konkursy, które nie wymagają poznawania dużej ilości zasad, gdyż dzieci w emocjach mają mniejsze możliwości skupienia uwagi i skoncentrowania. Zabawy muszą być ciekawe, śmieszne i zawierać w sobie element rywalizacji. Stąd bardzo sprawdzają się konkursy takie jak:
• kalambury
• taniec na gazecie
• biegi z jajkiem na łyżeczce
• zagadki

Wyjątkowe osoby w życiu dziecka- babcia i dziadek.

Babcia i dziadek to najważniejsze po rodzicach osoby w życiu dziecka. Ich rola nie powinna ograniczać się tylko do funkcji usługowej. Są oni potrzebni w rozwoju malucha, a ich życiowy bagaż, znacznie większy niż rodziców, sprawia że międzypokoleniowy przekaz staje się bogaty. To babcia i dziadek przekazują dziecku wszystkie domowe tradycje, opowiadają rodzinne historie, a tym samym umacniają rodzinne więzi dziecka.

Rola dziadków w życiu dziecka
Odpowiedzialność za wychowanie dziecka głównie ponoszą rodzice. Istotne jest więc, aby współpracowali oni mądrze z dziadkami, wyznaczając granice i zasady wychowania dziecka. Nie krytykuj dziadków, że zbytnio pobłażają dzieciom. Tak działo się od pokoleń i wszyscy wiemy, że ich zadaniem jest dać wnuczkom dużo ciepła, miłości i opieki. Cierpliwość babci i dziadka jest niezastąpiona. To oni mają czas wysłuchać malucha. Prawie zawsze znajdują czas na zabawę, uczą go poznawać pierwsze literki i liczyć do dziesięciu.

Za co dzieci kochają dziadków?
Prawie dla wszystkich dzieci babcia i dziadek to szczęśliwe i beztroskie dzieciństwo. To czas zabawy i jedzenia słodyczy. W ramionach babci dziecko może się wypłakać i zdradzić na ucho najbardziej sekretne rzeczy. Dlaczego tak jest?  Babcia i dziadek zawsze mają czas dla dziecka. Są dobrymi słuchaczami, a w chwili dziecięcych niepowodzeń pocieszycielami. Gdy mieszkają daleko, odwiedziny ograniczają się do uroczystości rodzinnych, świąt i wakacji. Te miłe okazje utrwalają w dziecku przyjemne wspomnienia.

Życzymy Dziadkom i Babciom moc serdeczności,

przytulań i buziaków

od wszystkich Przedszkolaków!

Panie z przedszkola się   dołączają i takie życzenia przesyłają:

zdrowia, pomyślności wszelkiej

i emerytury wielkiej!

 

Co daje dzieciom ruch?

Ruch to najlepsza, naturalna metoda na dobre samopoczucie. Aktywność fizyczna pomaga utrzymać w lepszej kondycji ciało i umysł. Im szybciej zadbamy o ruch dziecka,
tym lepiej. Szczególną i istotną formą aktywności fizycznej dzieci są gry i zabawy ruchowe. Podnoszą one m. in. stan zdrowotny organizmu, wzmagają ogólny rozwój, rozwijają sprawność fizyczną, stwarzają najlepsze warunki dla czynnego wypoczynku, wyrabiają pożądane cechy charakteru. Odpowiedni dobór zabaw, ich tematyka i sposób przeprowadzenia wpływa na kształtowanie postawy w różny sposób i w różnym zakresie.
W niektórych zabawach i grach wykorzystujemy ilość powtórzeń w danej pozycji, w innych precyzję i dokładność wykonania pojedynczego ćwiczenia. Naturalny sposób ruchu zawarty w zabawach i grach, ukierunkowany określonym tematem pozwala w sposób prosty i efektywny kształtować postawy. Poprzez gry i zabawy ruchowe kształtujemy postawę ogólną, harmonię ruchu, elastyczność oraz elegancję. Stosując w zabawach i grach ćwiczenia korekcyjne niwelujemy wady postawy i zapobiegamy ich tworzeniu się, czyli działamy profilaktycznie. Nasze działanie odnosić się może do początkowego okresu leczenia wad postawy, a głównie skrzywień i skolioz. Wielorakie i urozmaicone wieloma różnymi ćwiczeniami gry i zabawy powinny być stosowane bardzo szeroko w przedszkolu i w klasach początkowych, gdyż oddziałują na postawę ciała dziecka profilaktycznie, przygotowują organizm do prawidłowego rozwoju, sprawności fizycznej i dorosłego życia. W korekcji wad postaw zabawy i gry ruchowe powinny zajmować szczególne miejsce. Korekcja wad postawy jest niestety procesem długotrwałym. Prowadzenie zajęć w formie ścisłej, zwłaszcza w grupach dzieci młodszych powoduje zmęczenie, znużenie i brak zainteresowań korektywą. Zajęcia gimnastyki korekcyjnej stają się wtedy ciężkim, narzuconym przez dorosłych obowiązkiem. Wprowadzenie zabaw i gier ruchowych dostosowanych do potrzeb gimnastyki korekcyjnej w znacznym stopniu uatrakcyjnia zajęcia i mobilizuje ćwiczących do większego wysiłku. Odpowiedni poziom aktywności ruchowej, stymuluje rozwój fizyczny, motoryczny, intelektualny i psychospołeczny. Prawidłowa postawa nie jest tylko ładnym wyglądem, ale to jest przede wszystkim brak problemów bólowych w przyszłości. Ruch dostarcza wielu pozytywnych efektów zdrowotnych np. redukuje nadmierną masę ciała, poprawa struktury kości, wzrost siły mięśni, a także poprawia odporność organizmu i jego wytrzymałość. Również sprzyja koncentracji uwagi. Sprawia, że jesteśmy mniej nadpobudliwi. Dzieci, które spędzają aktywnie czas na powietrzu lepiej śpią, mają lepszy apetyt i samopoczucie.
Ruch jest dla dziecka nieodzownym czynnikiem gwarantującym prawidłowy rozwój organizmu. Ma on znaczenie wszechstronnego bodźca rozwojowego nie tylko pod względem fizycznym, ale i psychicznym.

artykuł opracowała pani Anna Fidler- Trus z grupy Odkrywców

          

Jasełka w wykonaniu grupy Odkrywców

W dniu 06 stycznia 2019 roku, przypadającym na niedzielę, grupa „Odkrywców” w Parafii pw. Świętego Ducha uczestniczyła w uroczystości Objawienia Pańskiego – święta Trzech Króli.
W towarzystwie najbliższych: rodziców, rodzeństwa, babć i dziadków, pań: dyrektora przedszkola Barbary Foryt, nauczycielek: Anety Rul vel Sochacz i Anny Fidler – Trus, dzieci w roli aktorów zaprezentowały program recytatorsko – wokalny.
Wspólne kolędowanie, radosne śpiewy, zaangażowana jest cała społeczność przedszkolna. To tradycja, co roku obchodzona podczas świąt Bożego Narodzenia, praktykowana w naszym przedszkolu.
Zaprezentowane „Jasełka” cytując słowa ks. proboszcza Andrzeja J. Pyter „przypominały wszystkim, jak Pan Bóg się narodził”. Jasełka zwane widowiskiem o Bożym Narodzeniu wywodzą się od staropolskiego słowa jasło oznaczającego – żłób, a także Szopkę Betlejemską. W niej narodził się Jezus. Jest symbolem nas samych. Jesteśmy jak stajenka, w której nie zawsze jest czysto, w której dobro przeplata się ze złem. Jednak to właśnie do stajenki, a więc i do nas, zwykłych ludzi, przychodzi Jezus, rozświetla nasze życie i daje nam nadzieję, miłość i wiarę. Bóg rodzi się w nas!
Dzięki „wystawianiu” Jasełek w kościele, dzieci mają możliwość do podtrzymywania corocznego „rytuału”, który posiada wyjątkową moc. Moc zbliżania, jednoczenia i wybaczania. To dobry moment, aby przypomnieć, skąd wzięły się nasze ulubione zwyczaje i tradycje. Podsumowaniem występu grupy pięciolatków były życzenia od pani dyrektor dla wszystkich uczestników mszy świętej.
Wystąpienie Dzieci w kościele, było wstępem do rozpoczęcia Orszaku Trzech Króli. Przedsięwzięcia należącego do największych ulicznych Jasełek na świecie. W naszym mieście również odbywającym się co roku, do których wzięcia udziału zapraszał proboszcz.

relację przygotowała pani Anetka Rul vel Sochacz

Co słychać w Klubie Młodego Odkrywcy?

Witaj, Młody Naukowcu  –  zapraszamy do wspólnego odkrywania i eksperymentowania.

 Już w styczniu:

  • poznamy stany skupienia wody.
  • dowiemy się jak rozpuścić lód? – wykonamy zimowe eksperymenty.
  • poznamy właściwości powietrza – moc powietrza.
  • dowiemy się jak napełnić balonik bez nadmuchiwania – eksperymenty z ciepłym powietrzem oraz eksperymenty z mieszaniną sody i octu.
  • zabawy z balonikami – elektryzowanie, sprawdzanie mocy balonika, szaszłykowy balon.
  • czarownie z powietrzem -„Magiczny rękaw”, „Parzenie herbaty”, „Turbo powietrze”.

      Ruszymy szlakiem naszej historii aby dowiedzieć się:

  • Jak wyglądało nasze miasto 100 lat temu i jak się zmieniło? – zajęcia warsztatowe
    w muzeum – szukanie odpowiedzi na pytania: Zabytki naszego miasta dawniej a dziś?
  • Jak wyglądała zabawa karnawałowa w naszym mieście?
  • Jakie były stroje karnawałowe? – wyszukiwanie informacji, zaproszenie i spotkanie
    z historykiem sztuki.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jak uczyć dzieci patriotyzmu?

Jak kształtować uczucia patriotyczne i przywiązanie do rodzinnego kraju u malucha, dla którego pojęcie ojczyzna jest czymś kompletnie abstrakcyjnym? Przyjrzyjmy się dokładniej poszczególnym kwestiom.
Patriotyzm
Niektórym rodzicom określenie patriotyzm wydawać się może przestarzałe i niemodne, ale muszą pamiętać, że w dobie powszechnej globalizacji, gdy następuje zanik przejrzystej hierarchii wartości i upadek autorytetów, wprowadzających harmonię wśród tego, co ważne, a co nieistotne, dziecko może mieć problem ze zrozumieniem słów i określeń: Polak i moja Ojczyzna – Polska.
Oczywiście maluszkowi przybliżamy obraz kraju, rozbudzamy iskierkę patriotyzmu prostymi sposobami i metodami dostępnymi percepcji dziecka. Trzeba pamiętać, że od najmłodszych lat dzieci obserwują to, co dzieje się w ich najbliższym otoczeniu; zazwyczaj przez całe życie pamiętają zwyczaje, gwarę, obyczaje kultywowane w ich rodzinie i środowisku.
Już we wczesnych latach możemy uczyć je szacunku dla flagi i patriotyzmu. Pomału budujemy u dzieci świadomości, że należą do większej wspólnoty ludzi. Będzie to prostsze, jeśli od najmłodszych lat mama i tata uczą przywiązania do swojego regionu, wspólnie ze swoją pociechą poznają rodzime tradycje, gwarę, tańce.

Język ojczysty
Pierwszą i niezwykle istotną rzeczą jest poznawanie języka ojczystego, jego piękna i czystości. Wykorzystujmy żywe słowo i literaturę, sięgając po nią nie tylko przy szczególnych okazjach, ale i na co dzień. Przecież każdy z nas wie, że literatura dziecięca znakomicie utrwala i wzbogaca kulturę językową, a dodatkowo umacnia i rozwija przywiązanie do kraju rodzinnego. Dlatego jak najczęściej opowiadajmy malcom baśnie, legendy, czytajmy książki w połączeniu z oglądaniem ilustracji. Możemy też wspólnie zabawić się w domowy teatrzyk i inscenizować ulubione utwory literackie. Zadbajmy o obecność polskiej muzyki w domu i odpowiednie filmy.
Pamiętajmy, że kluczem do rozbudzenia w dziecku fascynacji polską kulturą i historią mogą stać się rodzinne wycieczki. Wędrówki z plecakiem, z atlasem roślin i zwierząt w dłoni, to znakomity sposób na spędzanie letniego – i nie tylko – urlopu. Chodzi tu głównie o kontakt z naturą w różnych porach roku. Dzięki temu uczymy szacunku dla przyrody, zapoznajemy z pięknem rodzimego krajobrazu. Zwiedzając miejsca związane z historią Polski, przybliżamy naszym pociechom dzieje ojczyzny, pokazujemy przywiązanie i dumę z faktu, że jesteśmy Polakami. Zamiast spędzić weekend przed telewizorem bądź w centrum handlowym, wybierzmy się na zwiedzanie okolicznych zamków, muzeów, pokażmy dziecku ciekawą wystawę i pospacerujmy po skansenie bądź po pałacowych ogrodach.

Wydarzenia i tradycje
Warto zadbać o udział malucha w patriotycznych wydarzeniach: paradach, przedstawieniach, festynach i koncertach. Uroczystości związane z Świętem Niepodległości, innymi świętami narodowymi bądź religijnymi, pomogą przybliżyć dziecku znaczenie słowa – ojczyzna, patriotyzm. Niektóre miasta szczycą się tradycją wspólnego śpiewania pieśni patriotycznych. To dobra okazja do nauki, ale i przyjemnego spędzania czasu. W ten sposób, małymi kroczkami, kształtujemy w dziecku dumę narodową i świadomość „bycia Polakiem”. Obserwowanie z pozoru prostej czynności – głosowania w wyborach, pokaże dziecku, że rodzice czynnie uczestniczą w życiu ojczyzny i chcą w mieć wpływ na to, co dzieje się w ich kraju.

Rodzina
Równie ważne jest umacnianie więzi z najbliższą rodziną, krewnymi. Często dziadkowie, stryjowie zapoznają dziecko z pięknem polskich obyczajów, tradycji, historią rodziny, rodzinnego miasta, a potem całej Polski. W rodzinnym środowisku dziecko od urodzenia uczy się pełnienia określonych ról, obowiązków, życzliwości w stosunku do dorosłych, podporządkowywania się poleceniom starszych, a także samodzielności, niesienia pomocy rodzicom, kultywowania miłości, przyjaźni.
Pamiętajmy, że Święta Bożego Narodzenia, Wielkiej Nocy, Wszystkich Świętych, to bardzo ważne elementy kultury ojczystej.Malec, wspólnie z rodzicami i rodzeństwem, czasem dalszymi krewnymi zasiada do wigilijnego stołu, poprzez przykład poznaje znaczenie i wartość symboliki: dzielenia się opłatkiem, sianka pod obrusem, żłóbka; przysłuchuje się śpiewanym kolędom, cieszy prezentami. Wraz z babcią może przygotować tradycyjne potrawy, z rodzeństwem ozdabiać pierniczki, samodzielnie wykonać ozdoby na choinkę. Przed Wielkanocą maluje pisanki, a potem dumnie kroczy ze święconką i poznaje zwyczaj śmigusa – dyngusa. 1 listopad a odwiedza groby bliskich, zapala znicze. Innym razem poznaje zwyczaje andrzejkowe, topienie Marzanny itp.

Mapa Polski  i symbole narodowe
Gdy dziecko będzie trochę starsze i poszerza się krąg jego zainteresowań, przy rozmaitych okazjach pokazujmy mu mapę Polski. Dzięki temu pozna położenie ważniejszych rzek, regionów, góry, morze. Warto zadbać o to, by dziecko nauczyło się znaczenia symboli narodowych, szacunku dla godła Polski, barw państwowych, hymnu narodowego.Z perspektywy czasu staje się jasne, że zapoznajemy nasze dzieci ze znaczeniem słowa patriotyzm poprzez własne zachowania oraz przykład i w zasadzie nie potrzebujemy żadnych szczególnych podręczników czy wyjątkowego wysiłku, by go uczyć. Taką miłość do Ojczyzny należy kultywować w każdym domu, by nasze pociechy mogły sercem poznawać swój ojczysty kraj i jego przeszłość.

Przypomina i poleca pani Anetka Dudzińska

INAUGURACJA NOWEJ EDYCJI AKADEMII DZIECKA I RODZICA

Akademia Dziecka i Rodzica to działania, które  integrują  społeczność przedszkolną. Służą wzajemnemu poznawaniu się,  budowaniu partnerstwa nauczyciele- rodzice. To sposób aktywnego wypoczynku, wspólnej zabawy i nauki.

W dniu 6 października 2018 r. dzieci z naszego przedszkola, razem z rodzicami i nauczycielkami uczestniczyły w chełmskim parkrunie. Idea parkrun – biegaj, truchtaj, maszeruj – to przyjazne, rodzinne spotkania rekreacyjne, których celem jest promowanie aktywnego trybu życia. Chodzi o to, by przebyć wyznaczoną trasę – 5 km w wybranej przez siebie formie. Na starcie parkrun wraz z innymi biegaczami stanęły przedszkolaki z rodzicami. Po krótkiej chwili przeznaczonej na wykonanie zdjęć wszyscy wystartowali. Zadaniem przedszkolaków i rodziców, tym razem, było przejście zaplanowaną wcześniej trasą, po parku wokół Górki Chełmskiej, zwiedzenie Bazyliki Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Podczas wycieczki dzieci również oglądały panoramę miasta z Wysokiej Górki na szczycie, której znajduje się Kopiec Niepodległości, a na nim Krzyż Jubileuszowy, który poświęcony został z okazji kolejnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Przedszkolaki dowiedziały się również, że przy Kopcu Niepodległości na Wysokiej Górce w Chełmie odbywa się wiele różnego rodzaju uroczystości patriotycznych, na przykład w rocznice odzyskania przez nasz kraj niepodległości. Przeżycia i emocje, które towarzyszyły dzieciom i rodzicom podczas wycieczki wzbogaciły zdobytą wiedzę o naszym mieście.
Po tak intensywnym spacerze wszyscy chętnie odpoczywali na piknikowych kocykach. Odpoczynek był bardzo wskazany, bo to jeszcze nie był koniec atrakcji przygotowanych na ten dzień. Dla dzieci i rodziców p. Kasia – wykwalifikowany instruktor jogi, przygotowała specjalne zajęcia i ćwiczenia ruchowo – relaksacyjne. Wśród radości i wesołych okrzyków miło upłynął czas. Przedszkolaki i rodzice bardzo dobrze się bawili.

Relację przygotowała pani Kasia z grupy Pyzusie